intinctio
intinctĭo, ōnis, f. [intingo],
- a dipping in, a baptizing (eccl. Lat.), Tert. Poenit. 2, 6; 12; Hier. Ep. 125.
intīnctio, ōnis, f. (intingo), das Eintauchen, a) übh.: buccellae, Hieron. epist. 125, 1: ferri in aquam, Isid. orig. 19, 10, 1. – b) prägn., die Taufe, Tert. de paenit. 6 u.a. Eccl.
tunice ejus [sc. Joseph ] ~o [cf. ] in sanguine corporis Christi aspersionem in sanguine premonstravitGen. xxvii 31
is aureus erat de lancee cuspide percussus, que ‥ Domini Salvatoris perforavit latus. hujus ~one aquam sanctificatam muliercule direxit
aqua rosacea et succo solatri ‥ pannorum ~one caput, frons et tempora mulceantur
in baptismo tria sunt, sc. aqua, ~o sive ablutio aquarum exteriorum, et character impressus anime
quantum [aque ] sufficit pro ~one et baptismo principis
non fiat ~o corporis in sanguine Christi
ad ‥ ~onem plenam purpure sue, que est caritas
non loquitur ‥ de ~one, que est per mutationem coloris, quemadmodum cum vinum rubeum lymphatur totum apparet rubeum, sed [etc., b ]infra
pro ijrollez desay pro camera prioris, xvj s., et pro ~one eorum vj d.
sed de ~one que fit per solam apposicionem et admixtionem vel conversionem unius in aliud
intīnctĭō, ōnis, f. (intingo), action de mouiller : Hier. Ep. 125, 1 || trempe [du fer] : Isid. Orig. 19, 101 || baptême : Tert. Pæn. 6.