intoleranter
intoleranter, intolerably, immoderately, excessively
intoleranter, Adv. (intolerans), ohne Mäßigung, maßlos, unbändig, übermütig, dolere, Cic.: intolerantius insequi, Caes.: intolerantius se iactare, Cic.: intolerantissime gloriari, Cic.
intŏlĕrantĕr, (15) dʼune manière intolérable, sans mesure : Cic. Tusc. 2, 22 ; intolerantius insequi Cæs. G. 7, 51, 1, poursuivre de trop près ; -issime Cic. Vat. 29.
- 1. onverdraaglijk veel, mateloos [gloriari; dolere];
- 2. ongeduldig [insequi].
intoleranter adv.with comp.and sup.
- intolerans, intolerably, immoderately, excessively: dolere: intolerantius insequi, Cs.: intolerantissime gloriarī.