inveho
inveho, to carry in, bring to, introduce
- I Lit.
- A Act.
- α With in and acc.: tantum in aerarium pecuniae invexit, ut, Cic. Off. 2, 22, 76: Euphrates in Mesopotamiam quasi novos agros invehit, id. N. D. 2, 52, 130.—
- β With acc. of place (poet., except with names of towns, etc.): marmor Romam, Plin. 36, 6, 8, § 49; 18, 7, 12, § 66: Iamque mare (lyra et lingua) invectae flumen relinquunt, Ov. M. 11, 54. —
- γ With dat.: Caesar legiones per flumen Oceano invexit, Tac. A. 2, 23: gazam urbi, Suet. Aug. 41: quas (opes) mare litoribus invehit, Curt. 9, 2, 27. —
- δ Absol. (sc. frumenta), into the barns, Plin. 18, 30, 73, § 303: peregrinas mercis, id. 29, 1, 8, § 24. —
- B Pass.
- 1 To ride, drive, sail, fly to or into a place: dictator triumphans urbem invehitur, i. e. enters, Liv. 2, 31; 35, 8; 36, 39: invecta corpori patris nefando vehiculo filia, id. 1, 59, 10: at Caesar triplici invectus Romano triumpho moenia, Verg. A. 8, 714: invehitur celeri barbarus hostis equo, Ov. Tr. 3, 10, 54; cf.: equitum acies invecta in dissipatos, Liv. 8, 39; so id. 25, 34, 4; 38, 18, 6 al.: equo, Verg. A. 5, 571; Liv. 8, 9; Sil. 15, 436: curru, Verg. A. 6, 785: invectus mare, carried into the sea, Ov. M. 11, 54: in portum ex alto invehi, Cic. Mur. 2, 4; Vell. 2, 42, 2: portum invectus, Plin. 6, 22, 24, § 84; cf.: ab invectis portum audit, Liv. 44, 7. —With dat.: classes invectas Tibridis alveo, Verg. A. 7, 436; Just. 32, 3, 14: ostio fluminis, id. 12, 10, 5.—
- 2 To enter, penetrate: cum utrimque invehi hostem nunciaretur, Liv. 5, 8: Alexander ordines . . . multa caede hostium invehitur, Curt. 4, 15, 20.—
- C Invehere se, or invehi, to attack, assail, fall upon, assault; to force one’s way in, penetrate.—With se: invehebant se hostes, Liv. 40, 39 fin.; 6, 32: cum eo ipso acrius victores se undique inveherent, Curt. 8, 14, 18. — Pass.: Valerius temere invectus in aciem, Liv. 2, 20; equites in laevum cornu invecti sunt, Curt. 3, 11, 1; 4, 15, 2; 8, 14, 15: belua invehebatur ordinibus, id. 8, 14, 33: levi agmine, id. 8, 14, 5: currus in phalangem invecti erant, id. 4, 15, 14 et saep.—
- II Trop.
- A Act., to introduce, bring in, bring upon: quae (mala) tibi casus invexerit, Cic. Tusc. 3, 12, 26: partem incommodorum, id. Inv. 1, 1, 1: ut quemcumque casum fortuna invexerit, brings with it, id. Tusc. 4, 17, 38: divitiae avaritiam invexere, Liv. praef. § 12.—
- B Pass., to attack with words, inveigh against: in homines caros, Cic. de Or. 2, 75, 304: quod consul in eum ordinem essct invectus, id. ib. 3, 1, 2: acerbius in aliquem, id, Lael. 16, 57: in adversarios, Quint. 12, 9, 11; 2, 15, 29: in Philotam, Curt. 6, 9, 30: aliquid inclementius in te, Liv. 3, 48: vehementius in causam principum, Cic. de Or. 1, 7, 24: in eam artem, Quint. 2, 16, 1.— Act.: * de quo Caesar in senatu aperte in te invehens questus est, Cic. Phil. 2, 29, 74.— With Gr. acc.: cum nonnulla inveheretur in Timoleonta, Nep. Timol. 5: multa in Thebanos, id. Ep. 6. — Hence, invectus, a, um, P. a., brought in: invecta et illata (or without et): invecta illata, things brought into a house by the tenant, i. e. his movables, household stuff, furniture: placet, in urbanis habitationibus locandis, invecta illata, pignori esse locatori, Dig. 2, 14, 4: invecta et illata pignori erunt obligata, ib. 20, 2, 2.
- 1. invoeren, inbrengen, (in)dragen [frumenta (in de schuren) binnenhalen; pecuniam in aerarium; (metaf.) bellum totam in Asiam over geheel Azië brengen]; ➤ Euphrates quasi novos agros invehit doet aanslibben;
- 2. (producten) importeren [vinum in Galliam; marmor Romam];
- 3. (iets kwalijks) brengen over, aandoen, veroorzaken bij (m. dat.); ➤ divitiae avaritiam invexere (Liv.); quae (mala) tibi casus invexerat (Cic.);
- 4. (archit.) drijven in, bevestigen aan; II. se ~ en pass. invehi
- 1. rijden, varen, zeilen, vliegen in, naar (abs.; m. in m. acc.; ad; acc.; dat.) [carpento in forum; in portum binnenlopen; nave ad ostium portūs, urbem; moenia triumpho de stad in triomf binnentrekken; litori];
- 2. losgaan op, binnendringen, aanvallen (m. in m. acc.; dat.) [in phalangem; levi agmine; navibus]; ➤ equitum acies invecta in dissipatos;
- 3. met woorden aanvallen, uitvaren tegen, schelden tegen (m. in m. acc.) [in eam artem; multis verbis in perfidiam alcis; vehementius in causam principum; multa in Thebanos veelvuldig; nonnulla op verscheidene punten];
- 4. voortgaan, rijden op, over (m. abl.; dat.) [nantibus beluis op dolfijnen]; ➤ Venus invecta iunctis columbis gezeten op een span v. duiven.
載入。Tantum pecuniae in aerarium invexit 入國帑如此多銀。Invehi curru 坐車。Invehi equo 騎馬。 Invehi per mare 渡海。
Suggest a Translation
See an image
- to carry in, bring to, introduce: tantum in aerarium pecuniae: quas (opes) mare litoribus invehit, Cu.—Pass, to be carried in, ride into, drive to, be borne in, enter: dictator urbem invehitur, L.: mare invecta (lyra), carried into the sea, O.: in portum ex alto invehi: classīs invectas Tibridis undam, V.—To ride on, drive upon, be carried by, drive over: equo invectus, L.: Quattuor est invectus equis, V.: domitis invecta leonibus, O.—To fall upon, assail, make an assault: equitum acies invecta in dissipatos, L.: cum utrimque invehi hostem nuntiaretur, L.: ordines . . . multā caede hostium invehitur, Cu.— With se, to assault, assail, fall upon: invehebant se hostes, L.: quantum se invexit acies, L.—Fig., to introduce, bring in, bring upon: quae (mala) tibi casus invexerat: ut quemcumque casum fortuna invexerit, brings with it: divitiae avaritiam invexere, L.—Pass, to attack with words, inveigh against: invectus est copiosius in istum: vehementius in causam principum: multa in Thebanos, N.: aperte in te invehens.
-
…ventis remis in patriam omni festinatione properavi postridieque in summa reliquorum servitute liber unus fui. sic sum in Antonium invectus ut ille non ferret omnemque suum vinulentum furorem in me unum effunderet meque tum elicere vellet ad caedis causam tum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…se a maioribus relictum esse sciebat in hereditate sacrorum, non quaerebat meretricis heredem. sed quid ego tam vehementer invehor verbo uno repellar. emi, inquit. di immortales, praeclaram defensionem mercatorem in provinciam cum imperio ac securibus…
Cicero, in Verrem
-
…recedit mollitosque et oblimatos agros ad serendum relinquit. Mesopotamiam fertilem efficit Euphrates, in quam quotannis quasi novos agros invehit. Indus vero, qui est omnium fluminum maximus, non aqua solum agros laetificat et mitigat, sed eos…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ut amara et dulcia, sic essent iusta et iniusta eadem omnibus. Nunc autem, si quis illo Pacuviano invehens alitum anguium curru multas et varias gentis et urbes despicere et oculis conlustrare possit, videat primum in illa incorrupta…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…aut incommoda sunt in aliquo iudice uno aut pluribus, ea tu in adversariis exprobrando non intellegas te in iudices invehi, mediocre ; ne ; peccatum est Quid, si, cum pro altero dicas, litem tuam…
Cicero, de Oratore
-
…periculum non extimesco, modo vestri facti gloriam cum mea laude communicet. ita nec Pisoni qui in eum primus invectus est nullo adsentiente, nec mihi qui idem tricesimo post die feci, nec P. Servilio qui me est…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vis rogationis Caeciliae causa comparabatur. atque hoc loco in L. Caecilium, pudentissimum atque ornatissimum virum, vehementer invectus est. cuius ego de virtute et constantia, iudices, tantum dico, talem hunc in ista rogatione quam…
Cicero, pro Sulla
-
…intendit, ut semper videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete ferat. quod qui faciet, non aegritudine solum vacabit, sed etiam perturbationibus reliquis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quos cum accessit clamor et adprobatio populi quasi magni cuiusdam et sapientis magistri, quas illi obducunt tenebras, quos invehunt metus, quas inflammant cupiditates August. C. D. . Cum artem ludicram scaenamque totam in probro ducerent…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…sed etiam temporum illorum. Omni Macedonum gaza, quae fuit maxima, potitus est Paulus tantum in aerarium pecuniae invexit, ut unius imperatoris praeda finem attulerit tributorum. At hic nihil domum suam intulit praeter memoriam nominis sempiternam .…
M. Tullius Cicero, De Officiis