About
Menu

involare

involare [CL] 1 to fly (into); b (trans.) to fly in (place; in quot., pass.). 798 vermes fenestris ~ant (v. fenestra 1a).  b avibus ‥ quibusdam, quibus alie regiones predite sunt, ~atur ista Gir. TH I 11. 2 to rush into or at (esp. to attack). b (pr. ppl. as adj.) rushing boldly. furtive in alta pace regni appulsi, regium vicum, qui proximus, ~avere, villicum suppetias ferentem letho dedentes W. Malm. GR I 43; raptim apertis portis ruunt, equos ~ant, omnes cum episcopo vinctos abducunt Ib. IV 306; sub Stephano plures ex Flandria et Britannia, rapto vivere assueti, spe magnarum predarum Angliam ~abant Id. HN 483 p. 41; s1141 Londonienses ‥ in hospitia ~ant Ib. 497 p. 57.  b audax in periculis, in casus ~ans Map NC V 3 f. 60v. 3 to swoop on (esp. to steal). †abegelata, inviolata [l. abigeiata, involata] GlC A 8; abacta, †inviolata [l. involata] Ib. 21; abacta, ~ata vel exclusa Ib. 40; abigiata, ~ata Ib. 60; Osb. Glouc. Deriv. 612 (v. involitare); pedissequarum que substantiam vorant et ~ant Gir. GE II 23. 278.

Saved

Recent