About

Menu

involens

INVOLENS
, Nolens, invitus. Testamentum S. Gennadii Episc. Asturic. tom. 3. Concil. Hisp. pag. 172. col. 2. et tom. 6. SS. Maii pag. 96 : Ad suburbia adtractus sum, in quæ multis annis Involens, et magis in principio perdurans quam spontanea mente... ibidem commoravi.
Involentia
, alias Nolentia. Salvianus lib. 7. de Gubernat. Dei : Etsi Involentia non carent, malivolentia carent.
Nostris alias Envis, pro Ægre, invite, Gall. Malgré soi, contre son gré. S. Dion. Chron. lib. 5. cap. 7. tom. 3. Collect. Histor. Franc. pag. 283 : Li rois Clothaires reçut toutesvoies les prieres son filz, mais ce fu Envis. Ubi Aimoin. lib. 4. cap. 14. ibid. pag. 123. habet : Chlotarius, ægre licet, oranti tamen filio concessit. Joinvil. in S. Ludov. edit. reg. pag. 85 : Disoit que moult Envis se fu souffert de li venir veoir. Lit. remiss. ann. 1427. in Reg. 173. Chartoph. reg. ch. 707 : Pour ce que icellui Buisson estoit poures homs, qui paioit Envis et plaidoit voulentiers. Fabul. tom. 1. pag. 24 : Ou volontiers ou à Envis Le fist li prestres, etc. Envoulentif vero, idem quod Propositi tenax, in Lit. remiss. ann. 1409. ex Reg. 163. ch. 334 : Quant icellui André vit que Buffiere estoit moult Envoulentifs de villener le feu Potier, etc.

Saved

Recent