About
Menu

irruptus

irruptus2, unbroken, unsevered

irruptus, ūs, m. [irrumpo],
  • an irruption (late Lat.), Fab. Claud. Gord. Fulg. Aet. Mund. 11, p. 141.
irruptus (inr-), a, um, Part., from irrumpo.
irruptus (inr-), a, um, adj. [2. in-rumpo],
  • unbroken, unsevered: copula, Hor. C. 1, 13, 18.

Saved

Recent