irrubesco
irrŭbesco (inr-), bŭi, 3, v. inch. n. [in-rubesco],
- to grow red, be reddened: nec sanguine ferrum irrubuit, Stat. Th. 6, 231; 9, 647: haemachates sanguineis maculis irrubescit, Sol. 5, 27.—
- II To throw a red light upon a thing: tuis ut mihi vultibus ignis irrubuit, Stat. S. 5, 3, 32.
ir-rubēsco, rubuī, ere (in u. rubesco), rot werden, m. Abl. (durch), Solin. 5, 27. Stat. silv. 5, 3, 32. Ambros. de virg. consecr. 8, 35.
irrŭbēscō, bŭī, ĕre (in, rubesco), intr., rougir, devenir rouge : Stat. Th. 6, 231 ; 9, 647 ; S. 5, 3, 32.