irrufo
irrūfo (inr-), āvi, ātum, 1, v. a. [inrufo],
- to make red (post-class.): capillum, Hier. Ep. 107, n. 5: barba facta irrufata, Tert. Apol. 22.
ir-rūfo, āvī, ātum, āre (in u. rufo), rot machen, Eccl.: barba tactu irrufata, Tert. apol. 22 extr.
irrūfō, āre (in, rufo), tr., rendre roux : Hier. Ep. 107, 5 ; Tert. Apol. 22.