irruptio

irruptĭo, ōnis, f. [irrumpo], a breaking or bursting in, an irruption.

• I In gen.: irruptionem facere in popinam, Plaut. Poen. prol. 42: ferarum, Plin. Pan. 81: belli, Flor. 2, 12, 5: luminis, Pall. 10, 17: aquarum, Sen. Q. N. 3, 30, 5.—
• II Esp., as milit. t. t., an invasion, incursion, sally: hostis, Suet. Tib. 6: etiamsi irruptio facta nulla sit, Cic. de Imp. Pomp. 6, 15: Gallorum, Aug. Civ. Dei, 3, 31.

irruptio, ōnis, f. (irrumpo), das Eindringen, der Einfall, Einbruch, a) im allg.: α) leb. Wesen: ferarum, Plin. pan. 81, 4: irruptionem facere in popinam, Plaut. Poen. prol. 42. – β) lebl. Subjj.: diluvialis, Solin. 9, 8: luminis, Pallad. 10, 17: statim undique ex aperto et abdito, superne, ab infimo aquarum fiet irruptio, Sen. nat. qu. 3, 30, 5: Plur., irruptiones maris extra litus eiecti, Sen. nat. qu. 6, 2, 6. – b) als milit. t. t.: hostis, Suet. Tib. 6, 1: Chaldaici exercitus, Hieron. epist. 28, 5: subita belli, Flor. 2, 12, 5: illa Gallorum, Augustin. de civ. dei 3, 31: etiamsi irruptio nulla facta est, Cic. de imp. Pomp. 15: Silium legatum cum expedita manu irruptionem in Chattos facere iubet, Tac. ann. 2, 7. – irruptio urbis suae (in ihre St.), Oros. 3, 23, 17.

irruptio [CL] 1 breaking or bursting in (of natural force). diluvii ~onem Aldh. VirgP 29; 1358 monasterium ‥ ex incendio maneriorum ‥ et irrupacione [sic] subitanea stagnorum aquaticorum piscabilium ‥ ad ‥ inopiam est redactum Eng. Clergy 110; de ~one aquarum Humbrie in grangiam nostram Meaux III 182; per ~ones et reverberationes valvarum contra aquam Humbrie Ib. 184. 2 assault, violent attack; b (fig.). monachum ‥ ab eorum molestissima ~one liberatum Osb. Mir. Dunst. 26; cujus [sc. regis Libie] ~o illos quos ducebat omnino disgregavit G. Mon. X 9; nitebantur ‥ Christicolas ad ~onem illicere contra primas cohortes Ord. Vit. XIII 10 p. 20.  b 688 quod si quis superba praesumpserit inruptione infringere aut minuere per tyrannidem hanc a me actam donationem sit separatus ab omni societate Christiana CS 72; rursum adloquitur omnes ‥ ne rupto interius foedere fraternitatis pandatur exteris janua nocivae inruptionis, juxta exemplum Hebreae plebis Hist. Abb. Jarrow 25. 3 invasion, incursion. inde barbarorum inruptio timebatur Bede HE I 12 p. 27; s793 paganorum ~o totam regionem ‥ depredavit AS Chr.; barbarorum ~one G. Mon. XI 10 (v. delere 2b); borealibus insule partibus per crebras Dacorum ‥ ~ones valde corruptis Gir. DK I 6; ob arcendam ~onem Pictorum J. Furness Kentig. 11 p. 183. 4 bursting asunder, breaking; b (fig.). quod et venis incisio / necnon nervis irrupsio [v. l. necnon et nervis rupcio] / certis apparent litteris J. Howd. Cyth. 56. 5.  b c802 cum ‥ liqueat cum eodem homine amorem discordiae ex inruptione caritatis de hoc loco veluti egredi Ep. Alcuin. 247.

irruptĭō (13) (in-), ōnis, f. (irrumpo), irruption, invasion : inruptionem facere Pl. Pœn. 42, faire irruption, cf. Cic. Pomp. 15 ; Tac. Ann. 2, 7 || aquarum Sen. Nat. 3, 30, 5, irruption des eaux, cf. Nat. 6, 2, 6.

irruptio , onis. f.
强進。

Suggest a Translation
See an image

inruptiō (irr-) ōnis, f

• RVP-, a breaking in, invasion, incursion: armatorum in domum: etiamsi inruptio facta nulla sit.