lenio
lenio, to soften, mollify, moderate, assuage, soothe, calm
Frieze-Dennison Vergil
Could not find lenirem in Logeion dictionaries.
lenirem Verb: imperfect active subjunctive 1st singular of lenio
- I Act., to make soft or mild, to soften, mollify, alleviate, mitigate, assuage, soothe, calm (syn.: mitigo, placo, sedo, mulceo).
- A Lit.: lapsana alvum lenit et mollit, Plin. 20, 9, 37, § 96: nuces leniunt saporem caeparum, id. 23, 8, 77, § 147: tumores, id. 33, 6, 35, § 110: collectiones impetusque, id. 22, 25, 58, § 122: stomachum latrantem, Hor. S. 2, 2, 18: volnera, to assuage, heal, Prop. 3, 20 (4, 21), 32: clamorem, to soften, moderate, Hor. C. 1, 27, 7: inopiam frumenti lenire, to make amends for, cause to be less felt, Sall. J. 91.—
- B Trop., to render mild, to appease, calm, pacify, etc.: senem illum tibi dedo ulteriorem, ut lenitum reddas, Plaut. Bacch. 5, 2, 31 (1150): illum saepe lenivi iratum, Cic. Att. 6, 2, 2: temperantia animos placat ac lenit, id. Fin. 1, 14, 47: te ipsum dies leniet, aetas mitigabit, id. Mur. 31, 65: epulis multitudinem imperitam, id. Phil. 2, 45, 116: desiderium crebris epistolis, id. Fam. 15, 21, 1: se multa consolatione, id. Q. Fr. 3, 5, 4: diem tempusque ... leniturum iras, Liv. 2, 45: seditionem, id. 6, 16: animum ferocem, Sall. J. 11: saepius fatigatus lenitur, id. ib. 111, 3: lenire dolentem Solando, Verg. A. 4, 393.—*
- II Neutr., to become soft or mild, to be softened, mitigated: dum irae leniunt, Plaut. Mil. 2, 6, 100 (580); cf. Brix ad loc.
➳ imp. lenibat, lenibant Virg. En. 6, 468 ; 4, 258 || fut. lenibunt Prop. 3, 21, 32.
- 1. milder of zachter maken, lenigen, verzachten [morbum; vulnera; somno curas; facinus minder erg voorstellen];
- 2. (metaf.) verzachten, stillen, kalmeren [animum; iram iudicis; seditionem doen bedaren]; II. intr. (Plaut.) afkoelen, bedaren; ➤ dum irae leniunt; / (poët.) impf. lēnībam enz., fut. lēnībō enz.
輕滅。息。安慰。Dum irae leniunt 等候怒息。Panis lenit stomachum 饅頭解餓。\Lenibant pro Leniebant. \Lenibunt pro Lenient.
Suggest a Translation
See an image
- lenis, to soften, mollify, moderate, assuage, soothe, calm: fluvium tumentem, V.: Latrantem stomachum, H.: inopiam frumenti, S.—Fig., to render mild, appease, alleviate, mitigate, calm, pacify: mihi miseriam, T.: illum iratum: te ipsum dies leniet: tigrīs, tame, H.: umbras, O.: seditionem, L.: saepius fatigatus lenitur, S.: dolentem Solando, V.
-
…rem incredibilem rati, pars, tametsi verum existumabant, tamen, quia in tali tempore tanta vis hominis magis leniunda quam exagitanda videbatur, plerique Crasso ex negotiis privatis obnoxii, conclamant indicem falsum esse deque ea re postulant uti…
Sallust, Catilina
-
…Nonnulli ficta et haec et multa praeterea existumabant ab iis, qui Ciceronis invidiam, quae postea orta est, leniri credebant atrocitate sceleris eorum, qui poenas dederant. Nobis ea res pro magnitudine parum comperta est. Sed in…
Sallust, Catilina
-
…que futurum pone metus inquit ; numquam tibi causa doloris haec erit et Stygias iubet hoc audire paludes. Ut lenita dea est, vultus capit illa priores fitque quod ante fuit fugiunt e corpore saetae, cornua decrescunt, fit…
Ovid, Metamorphoses
-
…vi ., Lactant. Div. Inst. vi. . non aliquando βγ tua om. Lactant. lenitas α a et Lactant. lenitas animi β hm florescit β contra Lactant. ita α ita ut βγ tuis…
Cicero, pro Marcello
-
…Catulus erat ille quidem minime indoctus, ut a te paulo est ante dictum, sed tamen suavitas vocis et lenis appellatio litterarum bene loquendi famam confecerat. Cotta, qui se valde dilatandis litteris a similitudine Graecae locutionis abstraxerat sonabatque…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…mihi de me ipso aliquid praedicanti ; quarum enim tu rerum cogitatione nos levare aegritudine voluisti, earum etiam commemoratione lenimur. itaque, ut mones, quantum potero, me ab omnibus molestiis et angoribus abducam transferamque animum ad ea…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…mentem venirent duo certe non praeteribo quae maxime occurrunt quorum alterum pertinet ad virorum fortissimorum gloriam sempiternam, alterum ad leniendum maerorem et luctum proximorum. placet igitur mihi, patres conscripti, legionis Martiae militibus et eis qui una pugnantes…
Cicero, Philippicae
-
…, si in omni re quid deceat exquirimus. Sit ergo hic sermo, in quo Socratici maxime excellunt, lenis minimeque pertinax, insit in eo lepos ; nec vero, tamquam in possessionem suam venerit, excludat alios ,…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…vivendum maxime necessarias aperue runt. primus enim est de contemnenda morte, secundus de tolerando dolore, de aegritudine lenienda tertius, quar tus de reliquis animi perturbationibus, quintus eum lo cum conplexus est, qui totam philosophiam maxime…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…enim stultitia quid possumus dicere, deinde quod ita multa sunt incommoda in vita, ut ea sapientes commodorum conpensatione leniant, stulti nec vitare venientia possint nec ferre praesentia. Qui vero mundum ipsum animantem sapientemque esse dixerunt, nullo…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum