manentia
manentĭa, ae, f. [maneo],
- permanency (eccl. Lat.): substantia habet manentiam quandam ut ita dicam, Aug. Ep. 11, 3.
manentia, ae, f. (maneo), das Beharren, das Prinzip des Beharrens, Augustin. epist. 11, 3.
vite Petri sociaris cum relinquis omnia, / morti Pauli copularis lactis effluencia; / Nicholaum consectaris olei manencia
unum, sicut infimum genus unionis intelligibilis in re est actus cum sua per se prima duracione seu ~ia temporali
mănentĭa, æ, f. (maneo), permanence, principe de la permanence : Aug. Ep. 11, 3.