About

Menu

mansuescere

mansuescere [CL] 1 to become mild or gentle: a (of wild animal); b (of person, mind, or spirit). a si ferina inmanitas / mansuescit [gl.:mildode] GlP 829.  b pontifex haec jura praescripta in commissa sibi plebe ~endo minime adimpleret B. V. Dunst. 26; ~at animus divinis legibus subjacere Anselm Misc. 328; multorum insolentia et presumptio rebellis spiritus ~ere didicit J. Hex. 125; ferreos ‥ animos ‥ ad pacis fraterne concordiam ~ere ‥ compellunt Gir. TH I 14; sic irascitur Dominus, ut ~at, affligit ut pareat, prosternit ut erigat Ep. P. Blois 31. 107A. 2 (of thing) to become calm. mansuescit [gl.:geþwæ rat] orbis subditus GlP 647. 3 to become accustomed. caro ‥ vitiorum confusiones ingerere ~it E. Thrip. SS IV 14. 4 (tr) to tame (animal or its nature). Dei laudamus virtutem ecclesiastico terrore indomitas feras ~ere Ep. Anselm. II 238. 5 (p ppl. mansuetus as adj. also as sb.): a (of animal) tame. b (of person) mild, gentle. c (of thing) calm. d (of abstr.) characteristic, habitual, customary. a [ursus] se populo quasi ~um, palpabilem et tractabilem exhibebat Gir. TH II 28 p. 115; ex feris et immanibus [Orpheus] mites reddidit et ~os Alb. Lond. DG 8. 20 (cf. Deorum Imag. 18); sicut burneta probavit, / quae cellam celebrando diu, mansueta, manuque / sueta prioris ali H. Avr. Hugh 606.  b virum modestum moribus et ~um corde Bede HE V 11 p. 302; puer ‥ Aelfsini cujusdam ~i et modesti viri filius Wulf. Æthelwold 45; scimus te [magistrum] ~um [AS: bilewitne] esse, et nolle inferre plagas nobis Ælf. Coll. 90; 1077 nullus ~ior est afflictis, nullus affabilior pauperibus, nullus importabilior est superbis Ep. P. Blois 66. 201A; de secundo horto, que est mansuetudo Christi, de quo omnis ~orum virtus derivatur J. Ford Serm. 119 prol; mansueti siquidem possidebunt terram, / mites et pacifici non timebunt guerram Superst. Pharis. 215.  c ~i favore pelagi Ps.-Elmh. Hen. V 31.  d nobiles ‥ quos ~a pietas ipsius et benigna largitas in obsequium suum alliciebat G. Mon. VII 1.

Saved

Recent