mansueto
mansŭēto, āre, v. freq. a. [mansuetus],
- to make tame, to tame (late Lat. for mansuefacio): mansuetabatur ignis, Vulg. Sap. 16, 18.
mānsuēto, āre (mansuetus), zähmen, bändigen, Vulg. sapient. 16, 18 u.a. Eccl.
mānsuētō, āre (mansuetus), tr., adoucir, apaiser : Vulg. Sap. 16, 18.