mansuetus
mansuetus, tamed, tame
Could not find mansuetis in Logeion dictionaries.
mansuetis Adjective: neuter ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: feminine ablative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter dative plural of mansuetus
mansŭētus, a, um, Part. and P. a., v. mansuesco.
mānsuētus, a, um (manus u. suesco), eig. an die Hand gewöhnt; dah. zahm, I) eig., v. Tieren (Ggstz. ferus), sus, Liv.: iuvencus, Varro: poet übtr., stabula, der zahmen Tiere, Gratt cyn. 164. – II) (wie ἥμερος) übtr. = sanftmütig, gutmütig, gutherzig, mild, gelassen, umgänglich, friedlich, friedliebend (Ggstz. ferus), mansueti animi officia, eines empfindsamen Herzens, Ter.: nimium animis estis simplicibus et mansuetis, Cornif. rhet.: ut in victoria mitior mansuetiorque fiat, Sulp. Asell. fr.: mansuetus in senatu... in edictis ferus, Cic.: ut mansuetissimus viderer, Cic.: Musae mansuetiores, sanftere, friedlichere Musen (Beschäftigung mit Philosophie, Rhetorik u.a. im Ggstz. zu der gerichtl., oft leidenschaftlichen Beredsamkeit), Cic.: manus, Ov.: Amor, Prop.: litora, stille, nicht stürmische, Prop.: malum, Liv.: fiet mansuetior ira, Ov.
mānsuētus, (12) a, um (manus, sueo), ¶ 1 apprivoisé [en parl. dʼanimaux] : Varro R. 1, 20, 2 ; Liv. 35, 49 ; Plin. 11, 12 ¶ 2 doux, traitable, tranquille, calme : Cic. Leg. 1, 24 ; Phil. 3, 23 ; Liv. 3, 16 ; Prop. 1, 17, 28 || -tior Cic. Fam. 1, 9, 23 ; Ov. Tr. 3, 6, 29 ; -tissimus Cic. de Or. 2, 201 ; Val. Max. 2, 7, 11.
- 1. getemd, tam [sus];
- 2. zacht, mild, vreedzaam [litora rustig]; ➤ numinis ira mansuetior fit vermindert; ~ in senatu fuit; malum -um minder gevaarlijk;
- 3. beschaafd [gens; humanitas].
mānsuētus adj.with comp.and sup.
- P. of mansuesco, tamed, tame: sus, L.—Fig., mild, soft, gentle, quiet: animus, T.: in senatu: malum, L.: me refero ad mansuetiores Musas: mansuetior ira, O.: ut mansuetissimus viderer.