About
Menu

ministrativus

ministrativus [ML] , that serves or helps, ministrative. virtutes ‥ ~e ‥ sunt iiij ‥ pascitiva, nutritiva, immutativa, informativa Gilb. VI 242. 1; que [membra] sunt illis ~a, nervi sc. cerebro, artherie cordi Ric. Med. Anat. 212; est autem in deficienti fertilitati ~a, omni genere metalli fecunda Oxnead Chr. Min. 412; non dominativus ‥ sed ~us Ockham I. & P. 14 (v. despoticus); quod humilior ac ~ior instar sui sit Wycl. Dom. Div. 221.

Saved

Recent