modalis

modalis [ML] 1 (log.) modal, in which the predicate affirms or denies the subject with a mode of qualification (as dist. from absolute or inherent). b (as sb. f.) modal term or proposition. consideranda est sub differentiis, in quibus differentiam facit in syllogismo, quales sunt he: affirmativum, negativum, universale, particulare, ~e, de inesse, et alie hujusmodi (Shirwood) GLA III 14; proposicionum jam dictarum alia ~is, alia de inesse Bacon XV 255; possibile est Antichristum fore, est similiter distinguenda, eo quod potest esse de inesse, vel ~is. si sit de inesse, significat possibile sit Antichristum fore, ac si diceretur possibile est lignum, possibile est animal; id est aliquod possibile seu aliqua res possibilis est lignum vel animal. si autem sit ~is, sensus ejus est notus Bradw. CD 658C; termini ~es sunt isti: possibile, impossibile, necessarium, contingens et eorum adverbia; ‥ et quilibet terminus qui modificat significacionem alicujus oracionis Wycl. Log. I 6; proposicio ~is est illa in qua ponitur aliquis modus ~is Lavenham 55. b percurrunt itaque, quid nomen, ‥ item que sit natura ~ium, et que singularium contradictio J. Sal. Met. 900A; nonne ~es sunt iste: ‘Deum possibile est esse’, ‘Deum necesse est esse’ ? Neckam SS II 44. 2; s1284 contraria possunt esse simul vera sicut in ~ibus Ann. Osney 298. 2 (leg.) that contains a provision defining the mode by which something takes effect (as dist. from absolute or conditional). cum sit pura donatio et non condicionalis nec ~is Bracton f. 23.

Menu

Word wheel

modalis

Saved

Recent