moderamentum
mŏdĕrāmentum, i, n. [moderor],
- a means of guidance, a guide: accentus moderamenta vocum, Gell. 13, 6, 1.
moderāmentum, ī, n. (moderor), I) das Mäßigungs-, Linderungsmittel, ut pessario moderamentum faciamus, Th. Prisc. 3, 5. fol. 309, 6: et resumptionum moderamenta adhibenda, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 23. – II) ein Lenkungsmittel, tum notae vocum, tum moderamenta, Längenmessungen, Gell. 13, 6, 1.
mŏdĕrāmentum, ī, n. (moderor), ce qui règle : Th. Prisc. 3, 19 || vocum moderamenta Gell. 13, 6, 1, la prosodie.