moderate
moderate, with moderation, moderately
mŏdĕrātē, adv., v. modero fin.
moderātē, Adv. (moderatus), mit Mäßigung, gemäßigt, Cic. u.a.: verb. modeste ac moderate, Liv.: placate et m., Cic.: m. clementerque, Cic.: – moderatius id volunt fieri, Cic.: moderatius (nicht zu hitzig) cedentem insequi hostem, Hirt. b. G.: quo plus potestis, eo moderatius imperio uti debetis, Liv.: quae res sapientissime moderatissimeque constituta est, Cic.
infirmitate pressus est, adeo tamen ~e ut ‥ loqui toto eo tempore posset
capaciter, ~e
vas quantum plenior tantum ~ius [AS: ] ambulandumfægror
papa igitur ~e ipsis sic dicitur respondisse
sumptibus suis fideliter et ~e appositis
cum tamen antea fuerat ~e se agens apud omnes, extunc sevissime grassatus est
quod homo regat suum corpus in sex rebus non naturalibus ~e
mŏdĕrātē (11) (moderatus), modérément, avec modération, avec mesure : Cic. Font. 31 ; Fam. 6, 1, 4 ; Cæs. C. 3, 20 || -tius Cic. Fin. 1, 2 ; -tissime Cic. Leg. 3, 12.
moderātē adv.with comp.and sup.
- moderatus, with moderation, moderately: agere: auctoritate uti: ius dicere, Cs.: moderatius fieri: res moderatissime constituta.