modulatus
modulatus, rhythmical, musical
modulatus2, music, playing on the lute
Could not find modulatissimo in Logeion dictionaries.
modulatissimo Adjective: neuter dative singular superlative, Adjective: masculine dative singular superlative, Adjective: neuter ablative singular superlative, Adjective: masculine ablative singular superlative of modulatus
mŏdŭlātus, a, um, P. a., v. modulor fin.
mŏdŭlātus, ūs, m. [modulor],
- a modulating (poet.): canoro saxa modulatu trahens, music, a playing on the lute, Sen. Herc. Fur. 263.
1. modulātus, a, um, PAdi. (v. modulor), gehörig abgemessen, nach dem Takte eingerichtet, taktmäßig, harmonisch, melodisch, musikalisch, sonus, vox, Plin. 10, 81 u. 85: carmen, Suet. Cal. 16, 4: num (haec repetitio instauratioque eiusdem rei sub alieno nomine) orationem modulatiorem aptioremque reddit, Gell. 13, 25 (24), 9: modulatissimus aliquis tibiarum aut fidium cantus, Flor. 2, 7, 15. – übtr., harmonisch, ut moderatiores modulatioresque fierent animi (Ggstz. ut excitarentur atque evibrarentur), Gell. 1, 11, 1.
2. modulātus, Abl. ū, m. (modulor), das Modulieren, canorus, Musik, Spielen auf der Zither, Sen. Herc. fur. 263 (267): sine modulatu labellorum, Tert. ad nat. 1, 8.
in sonitu buccinarum et ~u musicali dux dictus equitavit
1 mŏdŭlātus, (14) a, um, part. p. de modulor || adjt , cadencé, modulé, mélodieux : Plin. 10, 81 ; Ov. M. 14, 428 || -ior Gell. 1, 11, 1 ; 13, 24, 9 ; -issimus Flor. 2, 7, 15.
2 mŏdŭlātus, (16) abl. ū, m. , modulation : Sen. Herc. fur. 263 ; Tert. Nat. 1, 8.