moechia
† moechīa, ae, f., = μοιχεία,
- adultery (eccl. Lat.), Tert. Pudic. 5.
moechīa, ae, f. (μοιχεία), der Ehebruch, Tert. de pudic. 5. Vulg. sap. 14, 26.
obscenis fornicationibus et frequentibus mechiis inexplebiliter inhesit
hec mechia ‥ i. adulterium
de quibus in evangelio, ‘qui vidit mulierem ad concupiscendam eam etc.’, per quod aperte notatur, cum visus inducat ~iam, quod multo fortius inducit cum quis earum lateribus adherere presumit
mechie facinus mulier facit, eruit era
est damnum dulce mulier, confusio sponsi / ‥ / vas est mechie, tocius turbinis edes
cum sic liceret licenciare mechum continuare pro pecunia symoniace in ~ia
mœchīa, æ, f. (μοιχεία), adultère, concubinage : Tert. Pud. 5.
A palatio namque sacri imperii pepulitomnes abominationes, Mœchiam fugavit, etc.