moecha
moecha, an adulteress
† moecha, ae, f., = μοιχή,
- an adulteress: ne sequerer moechas, Hor. S. 1, 4, 113: turpis, Cat. 42, 3: putida, id. 42, 11: bustuaria, Mart. 3, 93, 15: fastosa, id. 10, 13, 7: zelotypa, Juv. 6, 278.—In apposition: uxor moecha, Aus. Ep. 10.
moecha, ae, f. (moechus), die Ehebrecherin, attribut. = ehebrecherisch, Hor. sat. 1, 4, 113: turpis, Catull. 42, 3: putida, Catull. 42, 11: bustuaria, Mart. 3, 93, 15: fastosa, Mart. 10, 13, 7: zelotypa, Iuven. 6, 278: attribut., uxor moecha, Auson. epigr. 10 (9) 1. p. 197 Schenkl.
lupinar ubi ‥ frontosa ~arum [gl.: meretricum, ] impudentia turpiter stupraturscrættena
sed dicto citius verborum spicula peltis / presbiter obtundit mecham molimine vincens
~arum,dyrnlicendra . ~am,forlegisse
compellunt proprium leges decreta maritum / conservare ream mecham, nolit velit ille
hec meca, -ce, pro adultera
~a vero, ne inveniri possit imperscrutabilibus latebris abscondita, laqueos mortis vix evasit
mœcha, (13) æ, f. (μοιχή), femme adultère, courtisane : Catul. 42, 3 ; Juv. 6, 278 || adjt , Aus. Epigr. 9, 1.
moecha ae, f
- , μοιχή, an adulteress, H., Ct., Iu.