moechor
moechor, to commit adultery
moechor, ātus, 1, v. dep. [moechus],
- to commit adultery (poet. and late Lat.), Cat. 94, 1; Hor. S. 1, 2, 49; Mart. 6, 91, 2; Mos. et Rom. Leg. Coll. 4, 1, 1.
moechor, ātus sum, ārī (moechus), Ehebruch begehen, Buhlerei treiben, Catull., Hor. u.a.
mœchor, (14) ātus sum, ārī (mœchus), tr., commettre un adultère, vivre avec une concubine : Catul. 94, 1 ; Hor. S. 1, 2, 49.
moechor ātus, ārī, dep.
- moechus, to commit adultery, H., Ct.