monogamus
mŏnŏgămus, i, m., = μονόγαμος,
- he who has but one wife (eccl. Lat.), Hier. in. Jovinian. 1, 15; id. Ep. 69, 3.
monogamus, ī, m. (μονόγαμος) der nur eine Frau hat, Eccl.
hic ~us, -mi, i. unius uxoris vir
weddyd to one an no moo , ~us, -mi; monogoma, -me
that is but ons weddet , monagamus
mŏnŏgămus, ī, m. (μονόγαμος), celui qui ne sʼest marié quʼune fois : Hier. Jovin. 1, 15 ; Ep. 69, 3.
Non alicujus pretii datione palam vel occulte aliquis ad ecclesiasticum promoveatur officium, non nisi virgo aut Monogamus.Landulphi Mediolan. Hist. apud Murator. tom. 4. pag. 65 :
Orta dissensio inter sacerdotes Monogamos, et alios caste simulantes se vivere.Vox notissima.