monogenes
mŏnŏgĕnēs, is, m. [μονογενής],
- onlybegotten, only, Tert. adv. Valent. 7 sqq.
monogenēs, is, m. (μονογενής), eingeboren, Tert. adv. Val. 7 sqq.
mŏnŏgĕnēs, is, m. (μονογενής), né seul, unique : Tert. Val. 7.