monomachus
mŏnŏmăchus, i, m., = μονομάχος,
- he who fights in single combat, Cassiod. Hist. Eccl. 1, 9; 4, 37.
monomachus, ī, m. (μονομάχος), der Einzelkämpfer, Cassiod. hist. eccl. 1, 9; 4, 37.
mŏnŏmăchus, ī, m. (μονομάχος), qui lutte en combat singulier : Cassiod. Hist. eccl. 1, 9 ; 4, 37.