monolithus
mŏnŏlĭthus, a, um, adj., = μονόλιθος,
- consisting of a single stone, monolith (ante- and post-class.): columnae, Laber. ap. Non. 544, 33: postes marmorei monolithi, Ampel. Lib. Mem. 8, 12; Inscr. Orell. 1593.
monolithus (monolitus), a, um (μονόλιθος), aus einem Steine bestehend, columnae monolitae, Laber. com. 39. Sidon. epist. 2, 2, 10: postes marmorei monolithi, Ampel. lib. mem. 8, 12.
mŏnŏlĭthus, a, um (μονόλιθος), formé dʼune seule pierre : Laber. 39.