monoides
mŏnŏīdēs, is, adj., = μονοειδής,
- having a single form: luna, Firm. Math. 4 praef.
monoīdēs, c. (μονοειδής), einförmig, luna, Firm. math. 4. praef. p. 85, 5 ed. Basil.
[luna ] ~eshe byð geciged prima
cum ‥ per sex signa distat a sole luna, plena seu pansilenos [v. l. pansilenas ] dicitur. cum vero ~es est aut dicotomos aut tricotomos minus accensa videtur
febris monoydos
mŏnŏīdēs, ĕs (μονοειδής), uniforme : Firm. Math. 4, præf.