monomachia
mŏnŏmăchĭa, ae, f., = μονομαχία,
- a single combat, duel (post-class.): cur ad monomachiam recurritis? Cassiod. Var. 3, 24; Serv. Verg. A. 6, 136; Cassiod. Hist. Eccl. 2, 18.
monomachia, ae, f. (μονομαχία), der Einzelkampf, Zweikampf, Augustin. serm. 32, 3. Cassiod. var. 3, 24, 4. Serv. Verg. Aen. 6, 136.
adulterii accusata, puerulum quendam ‥ delatori ‥ ad ~iam opposuit
cum ‥ quotidie sui in expeditione ante castella et predia ~iam facere pergerent, Herwardus ‥ multum deprecatus est
qui cum unico in ~ia hoste congreditur
quicumque ‥ monomachiam, id est singularem pugnam, sponte susceperit
puerulum sturni sui custodem ad †monachiam [l. monomachiam ] applicuit, qui adversarium hominem giganteum devicit
ad ~ie congressum
per eorum corpora commissa ~ia
ferventis aque aut ~ie aut alio judicio probaturum(
ecclesiastica lex nusquam nec mōnomachīam / nec ferri nec aque judicium statuit
cum impetitore suo ‥ ~iam inire aut judicium ignis subire postulant
ecclesia recipit ~iam; numquid potest duellum fieri salva caritate?
non ‥ examinacionem ignis vel aque sive cujuslibet generis ~iam fieri sacri sanxerunt canones
mŏnŏmăchĭa, æ, f. (μονομαχία), combat singulier : Cassiod. Var. 3, 24 ; Serv. En. 6, 136.
Monomachiæ. Charta ann. 1095. apud D. Calmet. tom. 1. Histor. Lothar. col. 501 :
Nullus advocatus debeat habere placitum et servitium, nisi pro Monomachia, et sanguinea percussura.Adde Reginon. lib. 2. de Eccl. discipl. cap. 77. Tabular. Virzionense fol. 15 :
Garnerius dedit eidem monasterio perpetuo possidendum Monomachiam suorum hominum Collibertorum.
Mesleiæ, quæ est Rixa multorum. Pro
Duellooccurrit in Henrici regis treuga ann. 1230. art. 13. et in Sententia de violat. treug. ann. 1234. apud Pertz. Leg. tom. 2. pag. 268. 301.
Luctasti Monomachice adversus diabolum et vicisti eum.Hinc
Monomachos gignens, et eos cælestibus indens.