mundanus
mundanus, a citizen of the world, cosmopolite
mundānus, a, um, adj. [2. mundus], of or belonging to the world, mundane.
- I Adj. (late Lat.): anima mundana, Macr. Somn. Scip. 2, 16: annus, a year of the world, mundane year, consisting of fifteen thousand years, id. ib. 2, 11: ora, i. e. caelestis, Avien. Arat. 216.—
- II Subst.: mun-dānus, i, m., an inhabitant of the world, a cosmopolite, as translation of κόσμος, = mundi incola et civis, Cic. Tusc. 5, 37, 108.
mundānus, a, um (mundus), I) zur Welt gehörig, Welt-, a) adi.: anima, Macr.: annus, Weltjahr, von fünfzehntausend Jahren, Macr.: malum, Landplage (v. einem Erdbeben), Capit.: administratio, Chalcid. Tim. – b) subst.: a) mundānus, ī, m., ein Weltbürger, Cic. Tusc. 5, 108. – b) mundāna, ōrum, n., die weltlichen Dinge, die Welt, Chalcid. Tim. 251. – II) übtr.: 1) = ὑλικός, körperlich, materiell, Ps. Apul. Ascl. 7 u. 8 11 extr. – 2) himmlisch, Avien. Arat. 47 u. 216.
ab exordio ~ae creationis
nunquam in principe / sine participe / mundane machine / frons labitur(
dicebant ‥ unam tantum esse animam, id est ~am, solam omnia vegetantem
Pitagoras ‥ docens primo musicam aliam ~am, aliam humanam, aliam instrumentalem
dicitur et luna sistrum habere propter primum ~ae harmonie tonum, qui a terra usque ad lunam est
cosmicus ortus sive ~us
florida mundanae calcans commercia vitae
facta ‥ atque ornata habitatione ~a, supererat ut ‥ habitator ac dominus rerum crearetur
quod tot ~e potestates nutum illius prestolarentur
nam mundanus amor excecat lumina mentis
~us vero timor est, pro evitanda pena obstinere a bono, retenta voluntate mala
vicit quippe ~i principis injustitiam
quatenus ‥ prudentia divine sapientie ‥ detegat laqueos astutie ~e
magis in ecclesiasticis quam in ~is rebus erat industrius
conventibus, locis, vel personis ‥ ecclesiasticis vel ~is
bona sua mobilia et immobilia tam ecclesiastica quam ~a
tale fuit dominium primorum parentum, quale nunc est dominium ~orum
hic oritur murmur apud ~os
si omnia ‥ ~a non per se sunt creata
quod abbas, officiarii, et extraequitatores expendirent residuum in ~is et riotis
mundānus, a, um (mundus 2), du monde, de lʼunivers : Macr. Scip. 2, 16 || -dānus, ī, m. , un citoyen de lʼunivers : Cic. Tusc. 5, 108.
Ut qui cybos Christi pauperibus exibebat, in pastum(Charta Cluniac. coll. Burgund. B. N. t. 78. n° 112. an. 1059.)Mundanæ militiæ transferretur, heu, pro dolor, tanquamMundana possessio dilaceratur.
mundānus ī, m
- 2 mundus, a citizen of the world, cosmopolite.