mundatio
mundātĭo, ōnis, f. [mundo],
- a cleansing (eccl. Lat.), Aug. Conf. 1, 11; Theod. Prisc. 1, 19.
mundātio, ōnis, f. (mundo), die Reinigung, Th. Prisc. 1, 19. Plin. Val. 4, 2. Augustin. conf. 1, 11 u. serm. 106, 1: übtr., erit mundatio ab omnibus peccatis vestris, Vulg. Levit. 16, 30.
cum cariagio xix doliorum vini ‥ et ~one cellarii
in ~ione armorum domini regis, xiiij s. viij d.
ad mundandum cum pannis ‥ curtarius allocabit unum panem conventualem pro illa ~one
licebit ‥ custodi ‥ in ‥ gardino ‥ cloacam ‥ situare ac ibidem ad ejus ~onem puteum fodere
in ~one unius carectat’ plumbi de cineribus
pro ~one bladorum grangie de Methven de croppo anni presentis
pro ~one granorum
die octavo mulier suscipit ~onem
non utique sanguis ejus in peccatorum remissionem, hoc est in nostram ~onem fuisset effusus
si quid ejus calliditate ‥ corruptum fuerit, efficiatur coelesti sanctificatione ac ~one ‥ purgatum
ut ab his a quibus fiunt fiant per ~onem conscientiarum invisibiliter
labe ‥ peccati ‥ infecta ‥ humana natura ‥ nec nitro ‥ nec ullo genere ablutionis vel ~onis purgari possit
leprosorum ~one et mortuorum suscitatione
lepre ~o et hujusmodi defectuum naturalium
mundātĭō, ōnis, f. (mundo), action de purifier, purification : Th. Prisc. 1, 19 ; Aug. Conf. 1, 11.
Infra monasterium in ponte perticas quinque, inMundatione Crodaldi ut supra.