mundialiter
mundiāliter, Adv. (mundialis), weltlich, vivere, Tert. de res. carn. 46 extr.
cur quietem quam illi ~iter a mundi fuga quesierant, in Christo non querimus
ut notemus unum cenobium monachorum ‥ consumit ~iter bona pauperum
et cum ~iter superbientibus, jocose lascivientibus
mundĭālĭtĕr (mundialis), mondainement : Tert. Res. 46.