mundialis
mundĭālis, e, adj. [2. mundus],
- worldly, mundane (eccl. Lat.). elementa, Tert. Spect. 9: sordes, id. Anim. 54: negotia, Hier. Ep. 43, 2: historici, Sulp.Sev. Chron. 2, 14, 6.—Hence, adv.: mundĭālĭter, in the manner of the world (eccl. Lat.): vivere, Tert. Res. Carn. 46.
mundiālis, e (2. mundus), weltlich, irdisch, Eccl.: historici, Profanschriftsteller, Sulp. Sev. chron. 2, 14, 6.
non enim dominantur demones mundo, id est ~i machine sive rerum universitati, sed peccatoribus
fiunt quedam exempla celorum visibilia et totius ~is machine
quod videretur ~is machina in antiquum chaos reversura
ipso firmatur moderante compago / machina manet fabrice mundialis
convenit ut in opificis benediccionem et laudem tota machina ~is assurgat
ut ‥ relictis ‥ ~ibus tenebris ad amoena caelorum regna ‥ festinaret
quia ‥ igne divinae caritatis fortiter ardebat, merito ‥ flammis ~ibus praevalere ‥ poterat
mundus ergo eum accipere non potest, id est, ~es homines
inter mundalium fluctus errorum
quod tota divisio status mundinalis / sit fastus, ambicio, libido carnalis
de imparitate amoris ~is et Dei
tres ‥ prime conclusiones imprimunt ~ibus fidem Christi(
ab antiquorum sanctitate degeneres, in ~ibus sc. efficaces, in spiritualibus desides
jugum sacre observancie regularis spretis mundalibus ‥ portantes
unus ‥ nobilitate generosus, quondam prepotens in ~ibus
abjectis ~ibus propter Dominum
mundĭālis, e (mundus 2), du monde, terrestre : Tert. Spect. 9 ; Hier. Ep. 43, 2.