munde
mundē, adv., v. 1. mundus fin.
mundē, Adv. (1. mundus), sauber, nett, Plaut., Sen. u.a.: mundissime, Cato u. Colum.
omnia composite, celeriter, et ~e disponit
vita pudica quid est nisi mundum vincere, munde / vivere
hec tria condones, Deus: ecclesiam venerari / intactam, mundum contempnere, vivere munde(
~e debet omnia blada colligere(
ideo oportet te cor tuum bene et ~e preparare ad modum domus materialis
mundē (14) (mundus 1), proprement : Pl. Pœn. 1177 ; Sen. Ep. 70, 20 ; Gell. 10, 17, 2 || -issime Cato Agr. 66, 1.