munificus
munificus, bountiful, liberal, generous, munificent
mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munusfacio], present-making, i. e. bountiful, liberal, benevolent, generous, munificent (class.; syn.: liberalis, beneficus).
- I Of persons: ut munifica sim bonis, Plaut. Am. 2, 2, 212 (844): in dando munificum esse, Cic. Off. 2, 18, 64: liberalissimus munificentissimusque, id. Rosc. Com. 8, 22.—
- II Of things: opes, Ov. P. 4, 1, 24: arca, Mart. 8, 38, 11.—Comp.: munificior a munifico identidem Cato dixit, cum nunc munificentior dicamus, quamvis munificens non sit in usu, Paul. ex Fest. p. 155 Müll.—Hence, adv.: mūnĭ-fĭcē, bountifully, munificently (class.): tam munifice et tam large dare, Cic. N. D. 3, 27, 69: adjuvisse, Liv. 22, 37.
mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munia-facio],
- doing duty, on duty (post-class.): munifici milites (al. munifices), Dig. 50, 16, 18.
mūnificus, a, um (munus u. facio), I) (nach munus no. I) diensttuend, dienstpflichtig, (vgl. Isid. orig. 10, 166), 1) im allg.: milites, ICt.: spontaneos aliquos munificos nominare ad etc., spät. ICt. – übtr., sexus munifico soliti dispungere sanguine menses, Ps. Cypr. poët. Sodom126. – 2) insbes., steuerpflichtig, tributpflichtig, pars, praedium, spät. ICt. – II) (v. munus no. II) mildtätig, wohltätig, freigebig (vgl. Charis. 81, 3. Isid. orig. 10, 166), in dando munificum esse, Cic.: quid tam munificum etc., Cic.: munifici comesque amicis nostris videamur viri, Lucil. fr.: m. Genet., omnis gloriae m., Apul.: munificus laudis, sed non et prodigus auri, Claud. IV. cons. Hon. 500. – m. Dat., mitis ac munificus amicis (gegen die Fr.) fuit, Liv. 33, 21, 5. – m. erga u. Akk., erga coloniam, Corp. inscr. Lat. 10, 3703. – übtr., opes, Ov.: arca, Mart. – Compar., munificior, dato orat. fr. inc. 8: u. munificentior, Fest. 154 (a), 28; vgl. Paul. ex Fest. 155, 1: Superl., semper liberalissimus munificentissimusque fuit, Cic. Rosc. com. 22.
remunerator tuus vult te esse ~um. et qui dat ut habeas, mandat ut tribuas
quem ‥ ~um nobis senserimus
quem constat pre ceteris cor magnificum et ~um habuisse
dextera ejus ~a est et liberalis
munera nature gaudens dat copia vultu / terrigenis hilari munificaque manu
pecuniam per manum vestram ~entem ‥ michi destinatam expendidi cicius quam putavi
est vitis nature ~e deliciosum munus
paterna vestra dilectio ‥ et cum non largitur, ~a, et cum secura est, sollicita
particulam terre ‥ cum pratis et silvis ~a liberalitate restitui
siquidem Deus spiritus est, neque terrenis divitiis nec largitate ~a, sed religiosis operibus et gratiarum actione placandus
paternitatem tuam, tot ‥ beneficiis ‥ de me ‥ quam optime ~am
~us, honorificus
munificus, -a, -um, i. largus quasi munera faciens ‥ et hic et hec ~entior ‥ et ~entissimus
nullus rege nostro est ‥ ~entior in eleemosynis
mūnĭfĭcus, (13) a, um (munus, facio), libéral, généreux : Cic. Off. 2, 64 || -centior P. Fest. 155 ; -centissimus Cic. Com. 22.
➳ -ficior Cat. d. P. Fest. 155.
- 1. zijn plichten nakomend, betrouwbaar;
- 2. gul; vrijgevig, weldadig [in dando].
munificus , a, um. adj. c. centior. s. centissimus.
大方者。盛者。\Munificior pro* Munificentior.
Suggest a Translation
See an image
大方者。盛者。\Munificior pro* Munificentior.
Suggest a Translation
See an image
mūnificus adj.with sup.
- munus+2 FAC-, bountiful, liberal, generous, munificent: in dando: liberalissimus munificentissimusque: modeste, H.: opes, O.