About
Menu

munificus

munificus, bountiful, liberal, generous, munificent

mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munusfacio], present-making, i. e. bountiful, liberal, benevolent, generous, munificent (class.; syn.: liberalis, beneficus).
  • I Of persons: ut munifica sim bonis, Plaut. Am. 2, 2, 212 (844): in dando munificum esse, Cic. Off. 2, 18, 64: liberalissimus munificentissimusque, id. Rosc. Com. 8, 22.—
  • II Of things: opes, Ov. P. 4, 1, 24: arca, Mart. 8, 38, 11.—Comp.: munificior a munifico identidem Cato dixit, cum nunc munificentior dicamus, quamvis munificens non sit in usu, Paul. ex Fest. p. 155 Müll.—Hence, adv.: mūnĭ-fĭcē, bountifully, munificently (class.): tam munifice et tam large dare, Cic. N. D. 3, 27, 69: adjuvisse, Liv. 22, 37.
mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munia-facio],
  • doing duty, on duty (post-class.): munifici milites (al. munifices), Dig. 50, 16, 18.

Saved

Recent