muttio
muttio, to mutter, mumble, speak low
muttĭo, muttītĭo, etc., v. mutio, etc.
muttio (mūtio), (īvī), ītum, īre (v. Laute mu), mucken, mucksen, halblaut oder kleinlaut reden, a) v. Pers., palam muttire plebeio piaculum est, Enn. fr. scen. 331: etiam muttis? muckst du noch? Plaut.: intus cave muttire quemquam siveris, Plaut.: nihil muttire audeo, Ter.: muttito modo, muckse nur, Plaut.: nescio quid nunc taces nec muttis (und auch nicht einen Muck tust, kein Wörtchen sprichst), Petron.: neque opus est; adeo muttito, auch nicht ein Muck, Ter. – b) = γρύζω, v. Hunden, mucken, apud omnes filios Israël non muttiet canis, Vulg. exod. 11, 7.
See: muttire
muttĭō, v. mutio.
muttio (ō) (mūtio) —, ītus, īre
- 3 MV-, to mutter, mumble, speak low: nihil, T.: neque opus est Adeo muttito, nor must it even be whispered, T.