mutuaticius
mūtŭātīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [mutuor],
- borrowed (post-class.): in pecuniae mutuaticiae usu (al. mutuaticae), Gell. 20, 1, 41.
mūtŭātīcĭus (-tĭcus), a, um, emprunté : Gell. 20, 1, 41.