mutuiter Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 mūtŭĭter, adv., v. mutuus fin. C. mūtuiter, Adv. (mutuus), wechselseitig, wiederum, Varro sat. Men. 346. mūtŭĭter, c. mutuo 1 : Varr. d. Non. 513, 16.