About

mutuatim

mutuatim [ML] 1 in a mutual manner, mutually, reciprocally. ~im, mutuo, alternatim Osb. Glouc. Deriv. 362; quandocunque ‥ fratres sibi mutatim [sic] in claustro occurrunt Cust. Westm. 166 (cf. Cust. Cant. 211). 2 by mutual agreement, jointly. 1271 partes mutuis scriptis ‥ ~im sigilla sua apposuerunt Cl 396.

Saved

Recent