mutulus
mūtŭlus, i, m.
- In architecture, a mutule, modillion, Varr. R. R. 3, 5; Vitr. 4, 2.—
- II A fish; v. mitulus.
1. mutulus, ī, m., in der Baukunst, der Kragstein am Kranzgesimse der Säulen, der Sparrenkopf, Dielenkopf, Varro r. r. 3, 5, 13. Vitr. 4, 1, 2; 4, 2, 7 u.a. Corp. inscr. Lat. 1, 577. col. 1. lin. 15 u. 6, 30692d.
2. mūtulus, s. mītulus.
iiij boves, vj mutilones, et sex africane femine
in carne bovis et motuli iij d. ‥ in ovis j d.
in carne vitulorum et ~orum ix d. obolus
item in carne mutulium x d.
a corbel, post, a bragget, post , ~us
1 mūtŭlus, ī, m. , [t. dʼarchit.] corbeau : Varro R. 3, 5, 13 || modillon, mutule : Vitr. Arch. 4, 1, 2 ; 4, 2, 7.
2 mūtŭlus, ī, m. , v. mitulus : Cato Agr. 158.
Si autem ibidem infra terminationem aliqua indicia sua arte, vel butinæ aut Mutuli facta extiterint, ad sacramentum non admittatur, etc.Ubi
mutuli, videntur esse aggeres terrei, quos
Motesnostri vocant : aut forte lapides ii quos
Mutosvocant Agrimensores, i. sine inscriptione, vice terminorum positi. Vide Bonna 2.
Mutulienim sunt machinationes clandestinæ, vel seditiones clam excitatæ, a veteri German.
Meuten, clandestine agere, unde
Meutmacher, Flabellum seditionis, Gall.
MUTULUS
MU´TULUS[COLUMNAVol. 1. p. 491.]
Mutŭlus
See columna.