About Report a problem

Menu

muttire

muttire [CL] 1 to murmur, whisper; b to mutter in protest. nec mutire audebat humana ignavia, et gemitum extincti domini premebant ab indictione terrifica V. Kenelmi B 81rb; mutus, -a, -um, unde mutio, -is, i. murmurare Osb. Glouc. Deriv. 343; quosdam Grecie philosophos ‥ qui secundum eorum assertiones, fidem catholicam in multis voluerunt corrigere, repulit, nec mutire permittebat M. Par. Min. II 194.  b 1165 dicitur quod episcopi ‥ in eis modo jurisdictionem exercent, eo quod clerici vestri attoniti nunc mutire non audent J. Sal. Ep. 138 (144 p. 34); territus ille quid contra mutiret non invenerat R. Cold. Godr. 318; 1187 (v. dissonare 2b); cumque adversus hec non possint mutire, qui etiam bene gesta ponunt in contradictione; adhuc subsannant et detrahunt et dente canino ejus opera corrodunt Mir. Wulfst. II 15. 2 to be silent. mutito, ni ‥ vinciri te nunc mavoles Liv. Op. 23. 3 to bleat. hircorum [est] mutire CathA (cf. ib.: lincum [est] aucare vel nutare [l muttire]).

Saved

Recent