mutuor
mutuor, to borrow, obtain as a loan
mūtŭor, ātus, 1, v. dep. a. [mutuus], to borrow something of some one (class.; opp. mutuum do, commodo, credo).
- I Lit., to obtain a loan of money: mutuari pecunias, Caes. B. C. 3, 60: pecuniam, Gai. Inst. 4, 73.—Also without acc.: a Caelio mutuabimur, Cic. Att. 7, 3, 11: mutuari cogor, I am obliged to borrow, id. ib. 15, 15, 3.—Of other things than money: domum, Tac. Or. 9: auxilia ad bellum, Hirt. B. G. 8, 21.—
- II Trop., to borrow, to take for one's use, to derive, obtain, get, procure: orator subtilitatem ab Academiā mutuatur, Cic. Fat. 2, 3: a viris virtus nomen est mutuata, id. Tusc. 2, 18, 43: consilium ab amore, Liv. 30, 12: quem (sensum) a Latrone mutuatus est, Sen. Contr. 3, 10, 8: figuras ab aliquo, Quint. 8, prooem. § 25: verba ex proximo mutuari licet, id. 10, 1, 13: a personis affectus mutuari, id. 11, 3, 73; so, verba, id. 1, 12, 58; 12, 10, 27: praesidium ab innocentiā, Val. Max. 6, 2, 1: regem a finitimis, id. ib. 3, 4, 2; Ap. Met. 6, 12, 9.
- 1 Act. collat. form: mūtŭo, āre, to borrow: ad amicum currat mutuatum: mutuet mea causa, Caecil. ap. Non. 474, 4.—
- 2 mūtŭ-ātus, a, um, in pass. signif.: luna mutu atā a sole luce fulget, with borrowed light, Plin. 2, 9, 6, § 45.
mūtuor, ātus sum, ārī (mutuum), von jmd. borgen, leihen, I) eig.: a) Geld u. dgl., pecunias, Caes.: ohne Acc., m. ab alqo, Cic.: cogor mutuari, ich muß borgen, Cic. – b) andere Gegenstände zum Nießbrauch, m. domum, Tac. dial.: auxilia ad bellum, Hirt. b. G. – II) übtr., borgen, entlehnen, aliunde aliquid, Lact.: subtilitatem ab Academicis, Cic.: consilium ab amore, Liv.: regem a finitimis, Val. Max.: m. verbum a simili, metaphorisch reden, Cic.: quem (sensum) a Latrone mutuatus est, Sen. rhet.: a corruptissimo quoque poëtarum figuras seu translationes, Quint.: virtus nomen a viris mutuata est, Cic.: verba ex proximo, Quint.: corpora mutuantur spiritum humanum et sentiunt, nehmen an, Apul.
mūtŭor, (11) ātus sum, ārī (mutuum), tr., emprunter : ab Cælio Cic. Att. 7, 3, 11, emprunter à Cælius || [autre chose que de lʼargent] : Tac. D. 9 ; Hirt. G. 8, 21 || [fig.] emprunter, tirer de, se procurer : a viris virtus est nomen mutuata Cic. Tusc. 2, 43, cʼest aux hommes que la vertu a emprunté son nom, cf. Cic. Fato 3 ; consilium ab amore Liv. 30, 12, 19, prendre conseil de son amour.
- 1. lenen [pecuniam ab alqo; domum huren; auxilia ad bellum];
- 2. (metaf.) ontlenen (aan: ab) [consilium ab amore; subtilitatem ab Academicis]; ➤ virtus nomen a viris mutuata.
mūtuor ātus, ārī, dep.
- mutuus, to borrow, obtain as a loan: a Caelio: mutuari cogor, am obliged to borrow: pecunias, Cs.—Fig., to borrow, take for use, derive, obtain, get, procure: subtilitatem ab Academiā: ab amore consilium, L.