naris
naris, a nostril; pl. nose
- I Lit.
- α In sing. (poet. and in postclass. prose): et lati rictūs et panda loquenti Naris erat, Ov. M. 3, 675; 6, 141; 12, 253; id. A. A. 1, 520; Pers. 1, 33; Grat. Cyn. 172; Macer. ap. Charis. p. 82 P.; Ap. Met. 8, 9, 17; Tert. adv. Marc. 1, 13.—
- β In plur.: nares, eo, quod omnis odor ad supera fertur, recte sursum sunt, Cic. N. D. 2, 56, 141: nares contractiores habent introitus, id. ib. 2, 57, 145: fasciculum ad nares admovere, id. Tusc. 3, 18, 43: mediis in naribus ingens gibbus, Juv. 6, 108: patulis captavit naribus auras, Verg. G. 1, 376.—
- B The nose, as an organ expressive of sagacity, and also of scorn and anger: naribus ducere tura, to smell, Hor. C. 4, 1, 21: naribus labrisque non fere quicquam decenter ostendimus, tametsi derisus iis, contemptus, fastidium significari solet, nam et corrugare nares, ut Horatius ait ... indecorum est, etc., to turn up the nose, to sneer, Quint. 11, 3, 80: ne sordida mappa Corruget nares, cause you to turn up your nose, Hor. Ep. 1, 5, 22: omnis copia narium, sweet-smelling flowers, id. C. 2, 15, 6: de nare loqui, to speak through the nose, Pers. 1, 33: Aesopus naris emunctae senex, of a clean nose, i. e. of sharp perception, of fine powers of observation, Phaedr. 3, 3, 14; so, (Lucilius) emunctae naris, Hor. S. 1, 4, 8: acutae nares, id. ib. 1, 3, 30; and on the contrary: homo naris obesae, of a dull nose, id. Epod. 12, 3: naribus uti, to turn up the nose, i. e. to banter, ridicule, id. Ep. 1, 19, 45; cf.: rides et nimis uncis naribus indulges, Pers. 1, 41.—Of anger: Calpurni saevam legem Pisoni' reprendi, Eduxique animam in prioribu' naribus, Lucil. ap. Non. 427, 32 (Sat. 20, 4): in naribus primoribus vix pertuli, Afran. ib. 33 (Com. Rel. v. 384 Rib.).—
- II Transf., an opening, orifice, vent, air-hole, of a canal, etc.: inter duos parietes canalis ducatur, habens nares ad locum patentem, Vitr. 7, 4; 7, 10; Vop. Prob. 21; Pall. 9, 9.
luxuriam ventris, lector, cognosce vorantis / putrida qui sentis stercora nare tuo
rinocerus ‥ in ~i namque cornu habet
tu qui ‥ in suppremo fine venerabilis vitae ~em claudendo omisisti spiritum
~is vel nasus,nosu
intrante daemone per ~em [lunaticum ] dementem facit
hec ~is,narine
hic nar [l. naris ],naril
‘donec exeat per ~es vestras’, pro odore malo per ~es dixit
aquam si ‥ corruptam jejunis ~ibus olfacias, mors imminet
odore ‥ mirifice suavitatis quem ~es angelice ‥ norunt
nares [] eis [ : Trevisa noseþirles angelis ] pictores attribuunt
in ejus [Dei ] ~ibus
fingunt esse bestias ‥ [quae ] ore ~ibusque ignem flammasque expirant
quidam spirituum obscurorum ‥ de ore et ~ibus ignem putidum efflantes
[mustela ] ori et ~ibus [catellorum ] quasi inspirando
in terra porcorum ~ibus eviscerata
sic nares ydre, Domine, penetrasti
os in ventre mihi est, quadrato in gutture nares / qui spirat fumum, dum calet ille foco
que multo suavius in anime ~ibus fragrat quam pretiosa unguenta in naribus corporis
fodiamus igitur studio pietatis, et quam citius poterimus discretionis ~ibus pertingere ad odorem notitie veritatis
melius est ~ibus anime magis odoriferum
sed tamen insontum complentur nectare nares
primo in introitu ejus, ~es odore panis suavissimi repletae sunt
fetor praeingenti complet putredine nares
~es [] ‥ non sunt proprie instrumenta olfactus, que sunt cartilaginose et ideo sunt insensibiles : Trevisa þe nosethrilles
humilitas, abstinencia, columbina mititas et alie hujusmodi virtutes sunt amene in conspectu Dei et suaves in ejus ~ibus [ME: ]in Godes nase
atque volantis apri vestigia nare sagaci / promptus ad ista canis certat ubique sequi
angelus ait, “quare ~es tuas ita constringas? ”
†nape [l. naris ] Apollinis, ‥ mandragora
~is Appolli,mandrake
- 1. (a) sg. (poët.; postklass.) neusgat; neusvleugel; ➤ de nare loqui door de neus spreken; (b) plur. neus, neusvleugels; ➤ fasciculum florum ad nares admovere; nares corrugare optrekken;
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) fijne neus, scherpzinnigheid, fijn oordeel; ➤ homo emunctae naris een man met een scherp onderscheidingsvermogen; naribus uti spotten;
- 3. ventilatiegat.
鼻孔。Balba nare loqui 出鼻聲。囊鼻言。Homo naris emunctae vel acutae 伶利之人。Obesae naris juvenis 傻幼年人。Naribus uti vel indulgere naribus aduncis 善褒贬人。Nares 溝眼。烟简眼。
Suggest a Translation
See an image
- 1 NA-, a nostril: mediā nare, O.: nares recte sursum sunt.—Plur, the nose: reticulum ad narīs sibi admovere: mediis in naribus Gibbus, Iu.: tauri spirantes naribus ignem, V.— The nose(as expressive of sagacity or of scorn): naribus Duces tura, smell, H.: ne sordida mappa Corruget narīs, cause you to turn up, H.: omnis copia narium, sweet-smelling flowers, H.: naris emunctae senex, i. e. keen perception, Ph.: acutae nares, H.: homo naris obesae, dull, H.: naribus uti, turn up the nose, H.
-
…moribus aemula magnis amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt. Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus ; quae tamen omnia…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…erat perlucidus Melitensis rosa fartus ; ipse autem coronam habebat unam in capite, alteram in collo, reticulumque ad naris sibi admovebat tenuissimo lino, minutis maculis, plenum rosae. sic confecto itinere cum ad aliquod oppidum venerat ,…
Cicero, in Verrem
-
…permulta, canorum fuscum, leve asperum, grave acutum, flexibile durum, quae hominum solum auribus iudicantur. Nariumque item et gustandi et parte tangendi magna iudicia sunt. ad quos sensus capiendos et perfruendos plures etiam quam vellem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…verborum numeri tenendi sint an in primis partibus atque in extremis ; plerique enim censent cadere tantum numerose oportere termi narique sententiam. Est autem, ut id maxime deceat, non ut solum ; ponendus est enim ille ambitus ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…quo loco natae sunt, ex eo se non commovent, deinde suo quaeque appetitu movetur. serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, cornibus uti videmus boves, nepas aculeis, suam denique cuique naturam esse ad vivendum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…cum tribus rebus animantium vita teneatur, cibo potione spiritu, ad haec omnia percipienda os est aptissimum quod adiunctis naribus spiritu augetur, dentibus autem in ore constructis mandatur atque ab is extenuatur et mollitur cibus. eorum adversi acuti…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…omnes ictus omnesque nimios et frigoris et caloris adpulsus sentire possimus. atque ut in aedificiis architecti avertunt ab oculis naribusque dominorum ea quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura, sic natura res similis procul amandavit a sensibus. Quis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…medici, qui ista aperta et patefacta viderunt, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad auris, ad naris a sede animi perforatae. itaque saepe aut cogitatione aut aliqua vi morbi impediti apertis atque integris et oculis et…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et aufer maluerunt quae praepositio praeter haec duo verba nullo alio in verbo reperietur. Noti erant et navi et nari, quibus cum IN praeponi oporteret, dulcius visum est ignotos, ignavos, ignaros dicere quam ut veritas postulabat…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, cum sonum percipere debeant qui natura in sublime fertur, recte in altis corporum partibus collocatae sunt ; itemque nares et, quod omnis odor ad supera fertur, recte sursum sunt et, quod cibi et potionis iudicium magnum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum