nimbus
nimbus, a rain-storm, pouring rain, thick shower
the goddess surrounded by a cloud
- I Lit.: terra abit in nimbos imbremque, Lucil. ap. Varr. L. L. 5, § 24 Müll.: nec nubila nimbis aspergunt, Lucr. 3, 19: terrere animos fulminibus, tempestatibus, nimbis, nivibus, grandinibus, Cic. N. D. 2, 5, 14: denso regem operuit nimbo, Liv. 1, 16: cum multo stillaret paenula nimbo, Juv. 5, 79.—
- B Transf.
- 1 A black rain-cloud, a thunder-cloud: noctisque et nimbūm occaecat nigror, Pac. ap. Cic. Div. 1, 14, 24, and de Or. 3, 39, 157: involvere diem nimbi, Verg. A. 3, 198; so id. ib. 3, 587; Stat. Th. 1, 97.—
- b A cloud in general. So the bright cloud or cloudshaped splendor which enveloped the gods when they appeared on earth: proprie nimbus est, qui deorum vel imperantium capita quasi clara nebula ambire fingitur, Serv. Verg. A. 3, 585: nimbo succincta, Verg. A. 10, 634: nimbo effulgens, id. ib. 2, 616: nube candentes umeros amictus Augur Apollo, Hor. C. 1, 2, 31.—Hence, in eccl. Lat., of a saint's aureole, Isid. 19, 31, 2.—
- β A cloud of smoke, dust, etc.: respiciunt atram in nimbo volitare favillam, Verg. A. 5, 666: fulvae nimbus harenae, id. G. 3, 110: pulveris, Claud. in Rufin. 2, 176.—
- 2 A head-band, frontlet, worn by females to make the forehead appear small, acc. to Isid. Orig. 19, 31 (in Arn. 2, 72, the correct reading is not nimbis, but limbis; v. limbus).—
- 3 Like the Engl. cloud, of a multitude of things which spread out like a cloud: nimbus peditum, Verg. A. 7, 793: pilorum, Sil. 5, 215: telorum, Luc. 4, 776: velut nimbum glandis et sagittas ingerebant, Liv. 36, 18, 5: lapidum saxorumque, Flor. 3, 8, 4: Corycius, i. e. of saffron, Mart. 9, 39, 5: et Cilices nimbis hic maduere suis, id. Spect. 3, 8: lucerna nimbis ebria Nicerotianis, full of perfumed unguents, id. Epigr. 10, 38, 8: purpureus, a great quantity of flowers, Claud. Nupt. Honor. et Mar. 298.—
- 4 A vessel with many holes in it, used at public shows and at entertainments for sprinkling liquid perfumes: nimbus vitreus, Mart. 14, 112 in lemm.—*
- II Trop., a storm, tempest, i. e. sudden misfortune: hunc quidem nimbum cito transisse laetor, Cic. Att. 15, 9, 2.
cujus tangebant praecelsa cacumina nimbos
~i, nubes
me circum validus ventus, nix, undique nimbus
donec nimbo ac nubibus torve teguntur [(sc. caelorum culmina ] trucibus
si procella fortior aut ~us perurgeret
~us,scur
in tertia nocturna dum evangelica lectio pronuntiatur, aer cum auditrice expergefacta movetur ~umque parturiens nubes pendula tela protenditur
legimus Salmoneum in Elide regnasse et adeo emulum Jovis fuisse quod mundum suum quattuor elementa habentem et fulgura et tonitrua et ~os sibi faciebat
arva Phari non expectantia nimbos
~is,stormum
~us,mid golde gesiwud bend
- 1. wolk, wolkendek; ➤ cinxerunt aethera nimbi (Verg.); — (poët.) nevel (als omhulsel): Venus obscuro faciem circumdata -o (Verg.);
- 2. (poët.) regenwolk, donderwolk; stofwolk, rookwolk;
- 3. storm, sterke wind, onweer;
- 4. stortbui, slagregen, regenbui [metaf. ferreus van ijzeren projectielen]; ➤ densi funduntur ab aethere -i (Ov.) regenen;
- 5. (Verg.) (metaf.) menigte, schare [equitum peditumque];
- 6. (metaf.) plotseling opduikend ongeluk; ➤ hunc quidem -um cito transisse laetor (Cic.).
angulorumrectius scribit
Angelorum. Agitur enim de
Vox hac notione antiquariorum familiaris, qui hujusmodiJam summas arces Tritonia, respice, Pallas Insedit, Nimbo effulgens, etc.
- NEB-, a rain-storm, pouring rain, thick shower: terrere animos nimbis: densus, L.: ex omni nimbos demittere caelo, O.: toto sonuerunt aethere nimbi, storm-winds, V.—A black rain-cloud, thunder-cloud: nimbūm nigror, Pac. ap. C.: involvere diem nimbi, V.—A cloud, nimbus, cloudy splendor(around a god): nimbo succincta, V.—A cloud, mass, throng: Respiciunt in nimbo volitare favillam, V.: fulvae harenae, V.: glandis, L.—Fig., a storm, tempest, calamity: hunc nimbum transisse laetor.
-
…est. Tu mihi, quodcumque hoc regni, tu sceptra Iovemque concilias, tu das epulis accumbere divom, nimborumque facis tempestatumque potentem. Haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem impulit in latus ac venti, velut agmine…
Vergil, Aeneid
-
…nebulae, rorant pennaeque sinusque. Utque manu late pendentia nubila pressit, fit fragor hinc densi funduntur ab aethere nimbi. Nuntia Iunonis varios induta colores concipit Iris aquas alimentaque nubibus adfert. Sternuntur segetes et deplorata coloni vota iacent…
Ovid, Metamorphoses
-
…quaecumque fugant inductas flamina nubes emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, terribilem picea tectus caligine vultum barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis ; fronte sedent nebulae, rorant pennaeque sinusque. Utque manu late pendentia nubila pressit…
Ovid, Metamorphoses
-
…obsessa laboret. Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale sub undis perdere et ex omni nimbos demittere caelo. Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris et quaecumque fugant inductas flamina nubes emittitque Notum. Madidis Notus…
Ovid, Metamorphoses
-
…bella gero Et quisquam numen Iunonis adoret praeterea, aut supplex aris imponet honorem Talia flammato secum dea corde volutans nimborum in patriam, loca feta furentibus austris, Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras…
Vergil, Aeneid
-
…unum, et superesse videt de tot modo milibus unam, innocuos ambo, cultores numinis ambo, nubila disiecit nimbisque aquilone remotis et caelo terras ostendit et aethera terris. Nec maris ira manet, positoque tricuspide telo mulcet aquas…
Ovid, Metamorphoses
-
…si nubes rettuleris in deos, referendae certe erunt tempestates, quae populi Romani ritibus consecratae sunt. ergo imbres nimbi procellae turbines dei putandi ; nostri quidem duces mare ingredientes inmolare hostiam fluctibus consuerunt. Iam si est Ceres a…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…prae se undas volvit, vertices vi suscitat, ruit prolapsa, pelagus respergit reflat ; ita dum interruptum credas nimbum volvier, dum quod sublime ventis expulsum rapi saxum aut procellis, vel globosos turbines existere ictos undis concursantibus nisi…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ait Pacuvius, nec tuendi satietas capere posset interea prope iam óccidente sóle inhorrescít mare, ténebrae conduplicántur noctisque ét nimbum occaecát nigror. Num igitur tot clarissimorum ducum regumque naufragium sustulit artem gubernandi aut num imperatorum scientia nihil est ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…immortales quam me conturbatum tenuit epistulae tuae prior pagina quid autem iste in domo tua casus armorum sed hunc quidem nimbum cito transisse laetor. tu quid egeris tua cum tristi tum etiam difficili ad consiliandum legatione vehementer exspecto ; est…
Cicero, Epistulae ad Atticum