nostratim
nostrātim, adv. [nostras; cf. tuatim],
- in our manner: tuatim Plautus in Amphit. (2, 1, 4): jam tuatim facis: ubi Sisenna, ut nostratim. Significat autem tuo more, Charis. p. 196 P.
nostrātim, Adv. (nostras), nach unserer Weise, Sisenn. b. Charis. 221, 6. Vgl. Gramm. Vatic. de adv. 6.
Althelmum nam altissimum / cano atque clarissimum / alto nostratim nomine / nuncupatum(
plurima nostratim patravit signa stupenda
~im, nostro more
nostrātim, adv., suivant notre coutume : Sisenna d. Char. 221, 6.