obligurio
ob-lĭgūrĭo (-lĭgurrĭo), 4,
- v. a., to devour, consume, squander (very rare): mox dum alterius obligurias omnia, Enn. ap. Don. ad Ter. Phorm. 339 (dub.; Vahl. Sat. Rel. v. 29, reads abligurias): obligurisse, Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 26 Mai.
ob-ligūrio (obligurrio), iī, īre, verleckern, verschwenden, Iul. Val. 1, 27 (32), wo Infin. Perf. obligurisse.
See: obligurire
oblĭgūrĭō (-gurrĭō), ĭī, īre, tr., lécher ; [fig.] manger, dissiper : Enn. d. Don. Phorm. 2, 2, 25 ; J. Val. 1, 27 ; v. abligurio.