oblique
oblique, athwart, obliquely
oblīquē, adv., v. obliquus fin.
oblīquē, Adv. (obliquus), I) seitwärts, schräg, schief, ferri, Cic.: agi, Caes. – II) übtr., verblümt, versteckt, alqm perstringere, Tac.: admonere, Gell.
cur [planete ] oblique incedant
pensa libre ~e pendebunt donec aries recurva cornua sua subponat(
provectiores ejus annos plusquam vitricus ~e respiciens
signum recte oriri dicitur cum quo major pars ‥ equinoctialis oritur, ~e cum quo minor
quando virga cadit super virgam ~e, tunc multe partes virge cadentis tangunt multas partes alterius virge que prius non tangebant; et sunt alie partes cadentes et tangentes quando tangit ~e quam quando tangit directe
omnis nota que sub se punctum habet bis perfecta dicitur, quia et ipse et proxima ~e ascendens perfecte sunt sicud prius, aut ‥
Ethelardum ‥ successorem Cuthberti ~e castigat
~e satis et ad hominem solvens non ad orationem respondit
culpam suis aperte, sibi vero ~e, imponens
ita nec in predicatione semper potest directe captari benevolentia, sed ~e
quintodecimo Pirrus ~e et mordaciter Agamemnon arguens querit ‥
oblīquē (14) (obliquus), obliquement, de biais, dʼune manière oblique : Cic. Fin. 1, 20 ; Cæs. G. 4, 17, 9 || [fig.] indirectement, dʼune manière détournée : Tac. Ann. 3, 35 ; 5, 2 ; Gell. 3, 2, 16.
oblīquē
adv.
- obliquus, athwart, obliquely: ferri.—Indirectly, covertly: alqm castigare, Ta.