obliquitas
oblīquĭtas, ātis, f. [obliquus],
- a sidelong or slanting direction, obliqueness, obliquity (post-Aug.), Plin. 3, 5, 6, § 40: signiferi, id. 2, 19, 17, § 81.—
- II Transf., ambiguity: oraculi, Prisc. 1137 P.
oblīquitās, ātis, f. (obliquus) = λοξότης, I) die schräge (schiefe) Richtung, Schiefheit, Schrägheit, Plin. 2, 81 u. 3, 43: nullus sinus, obliquitas nulla, kein Winkel, Plin. ep. 8, 20, 4. – II) übtr., die Verblümtheit, Zweideutigkeit, oraculi, Prisc. 18, 65: urbana, Augustin. c. Cresc. 4, 64.
~as, inequalitas
tortura mandibule vel ~as visus in febre acuta significat mortem statim
de sole mirum videri potest que hujus ~atis necessitas
de zodiaci ~ate ‥ de parallelorum interstitiis
propter ~atem zodiaci et ~atem orizontis obliqui
Hecate, id est luna, obliquis flexibus, quia ~ate zodiaci flectitur nunc ad septentrionem nunc ad meridiem, quasi dicat
~atem ‥ distinguere oportet a ligatura quando per se sola est
si ligatura incipiat per descendentem ~atem, eadem omni tractu carente
ligature ~atum quarum medie breves sunt
~as sola descendens habens in principio tractum descendentem, cum proprietate ~as dici debet
ille ~ates casuales sunt prima genitivi, secunda ablativi, tercia accusativi ‥
hec ~as minima est quia simul necesse est esse unde eorum casualitas prima est ‥ in genitivo est maxima ydemptitas ‥ in ablativo minima
in accusativo duo sunt, sc. ~as et res significata
quia juxta utramque harum ratiocinationum cadit ~as et deceptio quam ut vitetur necesse est notam esse
ipsa anima Ade fuit ordinata in se contra omnem ~atem
ne sunt dissimulandi errores predicti quia continuata ~as a rectitudine Cristi preparat ad ruinam
in actu fallentis et mencientis est quedam ~as, quedam duplicitas vel defectus
creatura Dei, cui ex defectu hominis et non a Deo inest ~as, mendacium, aut falsitas
ut quam perversitatis ~as grandis sit ‥ discas
oblīquĭtās, (16) ātis, f. (obliquus), obliquité : Plin. 2, 81 ; 3, 40 || [fig.] ambiguïté : Prisc. Gramm. 18, 56.