oblitus
oblitus2, forgetful, unmindful, not remembering
oblĭtus, a, um, Part., from oblino.
oblītus, a, um, Part., from obliviscor.
1 oblĭtus, a, um, part. de oblino.
2 oblītus, a, um, part. de obliviscor, avec sens actif et passif, v. ce mot.
oblitus (1)
- P. of oblino.
oblītus (2) adj.
- P. of obliviscor, forgetful, unmindful, not remembering: sui: veterum honorum, O.—Forgetful, regardless, indifferent, neglectful: Illum gementem Obliti relinquunt, V.: pectus, Ct.: mei, i. e. of my dignity: salutis meae: decoris sui, V.: obliti ad metam tendere equi, O.