oblitterare

oblitterare [CL] 1 to erase, delete, or deface, to obliterate (also absol.); b (partly fig., w. ref. to disfiguring or distorting); c (fig.). 672 ob inextricabile sons protoplastorum piaculum priscorumque cirografum ~aturum [cf. Col. ii 14] terris ‥ destinare dignatus est Aldh. Ep. 5 p. 489; obliterarent, delerent GlC O 42; non debet subducta linea cancellari ‥ immo potius in quo erratum fuerit debet penitus obliterari ut quod scriptum fuerat, nulli pateat Dial. Scac. II 2B; 1445 in ecclesia Sancti Sepulchri horribiliter conspuendo, ~ando, lacerando Stat. Linc. II 527. b mors ‥ / venusti speciem vultus oblitterat / levemque faciem rugis exasperat Walt. Wimb. Sim. 66. c conici datur quam pretiosa sit ‥ pudicitiae generositas quam nec illud abolere et obliterare ‥ potest Aldh. VirgP 31 p. 270; verum his in quibus omnem virtutis sensum ~avit impietas Ailr. Spir. Amicit. I 60. 668; cujus amicitiam non corrumperent, non minuerent, non obliterarent? Ib. III 94. 693; dulci pondusculo puellam onerat, / nec tamen virginis florem obliterat Walt. Wimb. Carm. 54. 2 (w. ref. to forgetting or consigning to oblivion); b (w. quod). 672 precibus efflagito ut ~ata nequaquam memoria excedat Aldh. Ep. 5 p. 491; obliteratum, oblivione obscuratum GlC O 53; 904 (12c) dicta aut facta vel etiam pacta ‥ litterarum memoriae commendare procuravi ne ‥ fusca oblivionis caligine ~ata ‥ devenirent CS 612; omnem ejus memoriam ~avere silentio W. Malm. GP II 75 p. 163; poterunt tamen per processum temporis vel omnia communi obliterari memoria Hist. Llanthony f. 31v. b nec illud ~andum quod cum abbas ‥ ejus tumulum ‥ effodisset, invenit corpus nullius labis conscium W. Malm. GR II 160. 3 (w. ref. to discontinuing or causing to fall into disuse). ~atis ‥ erroneis lxxx et quattuor annorum circulis Bede HE V 21 p. 346.

Menu

Word wheel

oblitterare

Saved

Recent