oblitor
oblītor, ōris, m. [obliviscor; but perh. from oblino, a defiler],
- a forgetter (late Lat.): judiciorum oblitores, Hier. in Psa. 88.
allitor ‥ ~or, illitor, cementarius
oblītŏr, ōris, m. , celui qui oublie : Ps. Hier. Br. psalm. 88.